Yazardan okudugum ilk şiir kitabıydı. Gözlerine Veda Ederken, bireyin iç dünyasında yaşadığı kırılmaları, özlemleri ve hayata karşı verdiği sessiz mücadeleyi şiir diliyle aktaran etkileyici bir eser olarak dikkat çekiyor. Kitap boyunca okur, yalnızca dizelerle değil; aynı zamanda şairin ruh hâliyle de karşı karşıya kalıyor.
Eserde hüzün baskın bir tema olsa da umudun tamamen kaybolmadığı hissediliyor. Ayrılık, yalnızlık, aşk, zaman ve insanın kendisiyle yüzleşmesi gibi evrensel konular sade fakat etkileyici bir anlatımla işleniyor. Şair, süslü söyleyişlerden çok samimiyeti önceleyen bir üslup benimseyerek duygularını doğrudan okura ulaştırmayı başarıyor.
Kitabın en güçlü yönlerinden biri, şiirlerin yapay bir duygu oluşturmak yerine yaşanmışlık hissi vermesidir. Pek çok dize, okurun kendi hayatından izler bulmasına imkân tanırken, içsel sorgulamalara da kapı aralıyor. Bu yönüyle eser, yalnızca okunup geçilecek bir şiir kitabı olmaktan çıkıp zaman zaman yeniden dönülmek istenecek bir metne dönüşüyor. Ben begendim okumayanlara tavsiye ederim.