Miras'ı okurken en çok hissettiğim şey rahatsızlık oldu. Kötü anlamda değil, insanın içini kurcalayan, susturulmuş şeyleri ortaya çıkaran bir rahatsızlık bu. Yazar öyle bir anlatım kurmuş ki olaylardan çok karakterin zihninde dolaşıyorsun.
Norveç edebiyatına ait bu eserde maalesef babası tarafından istismara uğraşmış bir kız çocuğunun miras yolu üzerinden geçmişi ve kardeşleri ile hesaplaşmasını anlatıyor. Sanırım yazarın başından da böyle bir trajedi geçmiş ve kendi hayat hikayesi olduğu söyleniyor.
Sık sık tekrara düşse de bu eseri sevdiğimi söyleyebilirim.
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.