Dünya Çökerken …
Pembe Çamur çevresel bir felaket ardından dünya nasıl yaşanmaz bir yer haline geliyor ve insanoğlu buna büyük bir isyanla değil ürkütücü bir uyumla alışmasını anlatıyor. Pembe çamur adında besin kaynağını üretip tüketmek zorunda kalıyorlar. Doğanın bize sunduklarının yerini alan yapaylığın simgesi. Bizim yarattığımız krize ürettiğimiz korkunç çözüm. Gerçek olanı kaybettiğimizde yerine koyduklarımız maalesef bizi yaşatmaya yetmiyor.
Biraz pandemideki gibi bir ruh hali var.Sürekli değişen bilgiler, görünmeyen tehditler, yaşadığımız evin hem bir sığınak hem de bir hapishaneye dönüşmesi, birbirimize dokunmaktan korkmamız ve hayatımızın büyük bir bekleme odasına dönüşmesi ve o askıya alınmıştık hissi…
Kolay okunan sade bir dili var.Gösterişli cümleler yok. Bu sadelik atmosferi ve belirsizlik duygusunu çok daha iyi hissettiriyor.
Çöküş anlarında bizi ayakta tutan para, siyaset, teknoloji ya da güvenli evlerimiz değil tüm belirsizliklere rağmen tutunabildiğimiz sevdiğimiz, bağ kurduğumuz insanlar. Belki de en büyük direniş birbirimize bakmayı ve birbirimizi sevmeyi sürdürebilmek.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.