Bir öykü... Hani mevsim bahara çalarken çisil çisil yağmur yağar, sokaklar ıslanmaya başlar ya, bir cadde boyunca yürürken birden ayağın kayar ve düşeyazarsın. O an yağmura bir teşekkür etmek gelir içinden. Yere daha sağlam basmanı hatırlattığı için. Bir sarsıntıyla kendine gelirsin. Dalgın olmak yok, uyuşmak yok dersin kendi kendine. Bu öykü kitabı da kaygan zeminde düşerken seni sarsan bir mevsim geçişi yağmuru... Tokatlar atmıyor, tokat şiddettendir! Sadece sarsıntı. Temkinli olmaya davet ediyor her sayfasında. Hayale değil hakikatine sağlık!
·
29 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.