10/10
·133 syf.·
9 saatte okudu
·
Okunma: 28 Haziran 2026 23:38
·
2026 342. kitabı
André Gide
7.6/10 · 4.538 okunma
1 Gösterim
16 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Desengâno
Gönderi Sahibi
Tanrım, uzanamadığım o kayaya götür beni. ...Uzanamadığım bu kayanın bir adı olduğunu çok iyi biliyorum: Mutluluk... Mutlulukla bitmezse tüm hayatımın boşa olacağını anlıyorum. Ah! Tanrım, oysa sen her şeyden vazgeçen, saf ruhlara vadetmiştin onu. Kutsal sözlerin, "Bundan sonra mutludur." diyordu. "Tanrı'yla ölenler bundan sonra mutludur." Ölene kadar beklemek zorunda mıyım? İnancımın sarsıldığı nokta, işte burası. Tanrım! Tüm gücümle haykırıyorum sana! Gecenin karanlığındayım, şafağı bekliyorum! Ölümüne yakarıyorum sana! Gel ve kalbimin susuzluğunu dındir. Bu mutluluğa öyle susadım ki... S.130
Desengâno
Gönderi Sahibi
Yasımı kabullenemiyorum...Tanrı'nın dudaklarıma getirdiği sözlere gizlice ihanet ediyordum. Yüreğimi kabartan şeylerin hiçbirini dile getiremedim. Jérôme! Yanındayken kalbimin parçalandığı, uzağındayken yitip gittiğim, mutsuz dostum Jérôme; biraz önceki sözlerim arasından, aşkla söylediklerim dışındakilere inanma. S.127
Desengâno
Gönderi Sahibi
Tanrım, sana kalbimi verebilmem için onu bana ver. Tanrım, onu yalnızca bir kez daha görebilmeme izin ver. Tanrım, kalbimi sana adamaya söz veriyorum. Aşkımın dilediğini bana bağışla. Hayattan geri kalacak her şeyimi sana sunacağım. Tanrım, bu aşağılık duamı bağışla ama ne onun adını dudaklarımdan uzak tutabiliyorum ne de kalbimdeki acıyı unutabiliyorum. Tanrım, sana sesleniyorum, beni bu acıya terk etme. S.125
Desengâno
Gönderi Sahibi
Tanrım, seni sevmek için ona ihtiyacım olduğunu çok iyi biliyorsun. S.124
Desengâno
Gönderi Sahibi
Şimdi tüm dualarım, sızlanmalara dönüştü. S.122
Reklam
Desengâno
Gönderi Sahibi
Ama hayır! Senin öğrettiğin yol, dar bir yol, Tanrım; o kadar dar ki iki kişinin yan yana yürümesi mümkün değil. S.119
Desengâno
Gönderi Sahibi
Dün gece doğru düzgün uyuyamadım: Huzursuz, bunalmış, bedbaht ve üzerime bir pişmanlık dalgası gibi gelen geçmişin hatıralarına gömülmüş hâldeydim. Tanrım, bana içinde en ufak bir kötülük barından her şeyden korkmayı öğret. Zavallı Jérôme! Bazen tek bir işaret vermesinin yeterli olacağını ve bazen de bu işareti beklediğimi bilseydi keşke. Çocukken bile, güzel olmak istememin sebebi oydu. Şimdi bana öyle geliyor ki onun uğruna olmadığı takdirde, hiçbir zaman mükemmele ulaşmaya çabalamadım. S.117