Merhabalar
Bugün sizlere, “Sakkara’nın Kumları” ile kalemine hayran kaldığım Glenn Meade’in “Romanov Komplosu” kitabının yorumunu getirdim.
Öncelikle şunu söylemeliyim ki bu, elinize alıp bir günde okuyup bitirebileceğiniz bir roman değil. İçerisinde çok sayıda karakter, farklı cephelerde ilerleyen olaylar ve tarihsel detaylar bulunuyor. Bu yüzden kitabı zamana yayarak, sindire sindire okumanızı tavsiye ederim. Ayrıca Romanov ailesinin hikâyesine ve Rus Devrimi dönemine dair küçük bir araştırma yapmak, kitabın atmosferine daha kolay girmenizi sağlayacaktır.
Kitap günümüzde başlayan bir gizemle açılıyor ve ardından bizi geçmişe doğru uzun bir yolculuğa çıkarıyor. Bu yolculuk boyunca yazar, sanki elimize bir yapbozun parçalarını tek tek veriyor. İlk başta birbirinden bağımsız görünen olaylar, karakterler ve sırlar ilerleyen sayfalarda yavaş yavaş anlam kazanmaya başlıyor. Hikâye finalde yeniden günümüze döndüğünde ise tüm parçalar yerli yerine oturuyor ve o büyük resmi nihayet görebiliyorsunuz. Açıkçası bazı gelişmeleri tahmin ettiğimi düşünsem de yazar, finalde ters köşe yapmayı başardı.
Hikâye günümüzde, Rusya’nın Yekaterinburg kentinde başlıyor. Ormanın derinliklerinde yürütülen bir arkeolojik kazıda, adli patolog Dr. Laura Pavlov ve ekibi Rus Devrimi’nin Kızıl Terör dönemine ait olduğu düşünülen kalıntılara ulaşıyor. Ancak buluntular arasındaki en dikkat çekici bulgu, sürekli don sayesinde kusursuz şekilde korunmuş bir kadın cesedi oluyor.
Kadının elinde sıkıca tuttuğu bir zincir ve ucunda bir madalyon bulunuyor. Madalyonun ön yüzünde Romanov ailesine ait bir mühür yer alırken, arka tarafında birine ithafen yazıldığı düşünülen bir yazı yer alıyor. Ne var ki yılların ve pasın etkisiyle bu yazı artık okunamaz hâle geliyor.
Dr. Laura Pavlov, madalyonun sırrını çözebilmek için İrlanda’nın Dublin kentine gidiyor. Burada kendisine mektuplar gönderen ve Romanovlar hakkında önemli bilgilere sahip olan Michael Yakov ile buluşuyor. Ancak Laura’yı bekleyen şey yalnızca bir madalyonun sırrı değil; yüz yılı aşkın süredir saklanan gerçekler de birer birer gün yüzüne çıkmaya başlıyor.
İşte tam bu noktadan sonra roman bizi geçmişe, Rusya’nın en karanlık dönemlerinden birine doğru uzun bir yolculuğa çıkarıyor.
Bir zamanlar kardeşten öte olan iki dostun, iç savaşın ortasında farklı ideolojilerin saflarında karşı karşıya gelişlerinin yürek burkan hikâyesi…
Bir tarafta Çarlık ordusuna bağlı Yuri Andreyev, diğer tarafta Lenin’in gözdesi Bolşevik Komiser Leonid Yakov…
Çar II. Nikolay tahttan feragat etmiş, Kızıllar iktidarı ele geçirmiş ve Rusya kanlı bir iç savaşın ortasında kalmıştır. Roman boyunca Çar ve ailesini kurtarmaya yönelik girişimleri, bu girişimlerin engellenmeye çalışılmasını ve tarihin en trajik olaylarından birine giden süreci okuyoruz.
Kitapta beni en çok etkileyen unsurlardan biri karakterler oldu. Kimin dost, kimin düşman olduğunu çoğu zaman kestiremiyorsunuz. Casuslar, taraf değiştirenler, ihanetler, gizlenen sırlar ve sürekli değişen dengeler hikâyeyi son derece sürükleyici hâle getiriyor.
Özellikle “Hayalet Casus” lakaplı Sorg karakteri uzun süre aklımdan çıkmayacak. Bunun yanında Lydia ve Hanna gibi güçlü kadın karakterlerin hikâye içindeki duruşları da beni fazlasıyla etkiledi.
Karakterlerin hikâyeleri kadar, arka planda anlatılan iç savaşın yarattığı yıkım da beni derinden etkiledi.
En acı tarafı ise bunun iki devlet arasındaki bir savaş değil; aynı topraklarda yaşayan, aynı dili konuşan insanların birbirine silah doğrulttuğu bir iç savaşın hikâyesi olmasıydı. Dökülen kanlar, yok olan hayatlar ve ideolojiler uğruna feda edilen insanlar… Bir dönemin kapanıp yenisinin açılışına tanıklık ederken, aslında değişenin yalnızca yönetim biçimi olduğunu; acının ise aynı kaldığını görmek gerçekten sarsıcıydı.
Ayrıca kitabın merkezinde yalnızca iç savaş ve siyasi mücadeleler yok. Asıl mesele, yıllardır cevabı tartışılan büyük bir soru: Romanov ailesinin gerçekten tamamı öldü mü?
Özellikle Anastasia’nın akıbeti yıllardır merak konusu olmuş ve hayatta kalmış olabileceğine dair sayısız iddia ortaya atılmış. Glenn Meade de tam olarak bu tarihî gizemden hareket ederek, tarihin karanlıkta kalan boşluklarını ve komplo teorilerini ustalıkla kurgusuna dâhil ediyor. Kitap boyunca bir yandan Rus tarihinin en karanlık dönemlerinden birine tanıklık ederken, diğer yandan da zihninizden şu soru hiç çıkmıyor:
“Ya anlatılanların tamamı doğru değilse?”
Kitabın kapağını kapattığımda zihnimde hâlâ cevaplanmamış birçok soru vardı. Detaylı bir araştırma yaptım, isimleri tek tek inceledim; yine de kesin bir sonuca ulaşamadım. Sanırım bazı sırlar tarihin karanlığında kalmaya mahkûmdur. Çünkü tarih her zaman olduğu gibi yazılmaz; bazen bize anlatılmak istendiği şekliyle aktarılır.
Kitapta da değinildiği gibi, “Bir öykünün üç açısı vardır. Senin açın, benim açım. Bir de, gerçek açı.”
Keyifli okumalar.
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.