Kitabı okumaya karar verdiğimde kişisel gelişim üzerine yazılmış aydınlatıcı bir eser veya kadim geçmişe dayanan kutsal bir öğreti ile karşılaşacağımı düşünüyordum. Fakat daha ilk satırda başlayan tuhaf bir bombardıman ile kitabın bu yaşama dair olmadığını, bu yaşamı iyileştirmeye yönelik olmadığını ve hatta bizzat ölüm için ve ölüme hazırlık için yazıldığını gördüm. Bu minvalde değerlendirecek olursak, Kitabın “Kıyamet Kitabı” gibi bir adı olması sanki daha uygun düşerdi. Kitabı okumak için sinir sisteminizin güçlü olması gerektiğini söyleyebilirim. Zira yazar tüm konuları oldukça pesimist bir bakış açısıyla değerlendirip, olabilecek en karanlık ve sert üslup ile aktarıyor. Özellikle Dindar, tutucu ve muhafazakâr kesim kitabın pek çok bölümünden rahatsız olacaktır. İnançlı ancak mesafeli ve objektif olduğum halde en azından kendisi için -son peygamber- olduğu yakıştırması beni de rahatsız etti. Bu biraz fazla abartılı olmuş. Fakat şu var ki, Bunca olumsuz görüntüye, eleştirel yaklaşımıma rağmen söylemeliyim ki, maalesef içindeki neredeyse tüm her şey doğru. Aktarılmak istenenler provakatif ve sert dile getirilmiş olsa da, bazen karamsarlık sınırları aşmış olsa da kitap hedefine ulaşmış diyebilirim. İnsanı düşünmeye sevk ederek kendiyle yüzleşmesini sağlıyor. Ve bunu çok acı bir dille yapıyor… Gerçekle yüzleşmek ve adeta soğuk bir duş etkisi ile düşünce ufkunu tazelemek/genişletmek adına, her şeye rağmen okunmaya değer bir kitap olarak değerlendiriyorum.
Sevgilerimle,
··
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.