Kitapla ilgili ne söyleyeceğimi bilemiyorum aslında. Güray Süngü'yle Gökçe sayesinde tanıştım. Kendisi yukarıda gayet güzel bir inceleme yazmış gerçi ama bende bir iki satır yazmak istiyorum. İnce bir kitap olmasına rağmen bende uyandırdığı etki büyük oldu, Zweig'in kitaplarını okurken de bu hissi yaşıyorum çok ince ama hissettirdikleri çok derin. Tarık Tufan'ın Beni Onlara Verme'yi bitirdiğimde de aynı böyle hissetmiştim. Yalnızlık, çaresizlik, kimsesizlik öyle kelimelerle anlatılmış ki iliklerinize kadar hissediyorsunuz, bu haleti ruhiye üzerinize çörekleniyor resmen bir de melankolik bir tarafınız varsa bu etki daha çok oluyor.. Ruhen çökmüş, kafasının içinde konuşan, delirmenin belki de en güzel halini okuyacağınız bu kitap farklı tarz arayanlar için güzel bir tercih olacaktır.
··
36 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
