Okuduğum ikinci Ahmet Ümit kitabıydı.İlk olarak İstanbul Hatırası kitabından başlamam biraz kötü olmuş diyebilirim.Çünkü İstanbul Hatırası tam olarak benim zevklerime hitap ediyordu.Ne yazık ki o kitaptan sonra bu roman ben de çok heyecan uyandırmadı.Yine de sıkmayan betimlemeleri ve yan karakterlerin hikayeleriyle beni kendine çekti.Nedendir bilmiyorum bu romanda baş kahraman olan Başkomiser Nevzat değil de yan kahramanlar olan Ali Komiser ve Kriminolog Zeynep daha çok ilgilimi çekti.Onların gizli duyguları, kitabın başında atışma olarak başlayan sonra da sevgililik durumuna dönüşen aşkları beni etkiledi.Diğer romanda da vardı ama bu romanda ağırlığını bir tık daha hissettirdi.Olaya-cinayete- girmek istemiyorum yoksa uzattıkça uzatabilirim.Ama kısaca demek isterim ki hem İstanbul Hatırası’nda hem de Beyoğlu’nun En Güzel Abisi’nde aşk uğruna nelerin yapılabileceğini gayet iyi anlıyorsunuz.Ben bu romanı beğendim.Eğer daha önce hiç Ahmet Ümit okumadıysanız bu başlamanız gereken ilk kitap olabilir mi bilemiyorum.Zira kendim de bu konuda pek başarılı olamadım.Öyle karışık gidiyorum.Son cümlemde tavsiye ettiğimi söyleyerek bitiriyorum.Başka bir kitapta görüşmek üzere.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.