Uzun zaman önce hesaplaşmaktan korktuğum sorunumu gün yüzüne çıkardı Zweig. Aynı kitabın kahramanı gibi benimde duygularımda donuklaşma gibi bir problemim vardı ama ben bu sorundan hep kaçtım, yüzleşmek istemedim. Etraftaki pisliklerin halının altına atılması gibi bir şeydi yaptığım. Orda olduğunu biliyordum fakat görmüyordum, kimse bilmiyordu. İnsanların karşısında şekilden şekile girdim hep. Onların anlattıkları, sevinçleri, acıları hiçbir şey uyandırmıyordu bende. Yaşadığım onca şey benim içimde hiçbir anlamı yoktu sanki. Hissizleşmiştim, ama en kötüsü de buna alıştım artık.
Şimdi ise bu sorunumla tekrardan karşılaşacağım herhalde.
Bir yandan bu kitabı okumuş olmam beni rahatsız etti çünkü sorunumu hatırlattı. Bir yandan da onunla karşılaşma fırsatı verdi.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.