Peyami Safa'nın okuduğum ilk kitabı değil fakat okuduğum ilk kitap olan Fatih-i Harbiye okul döneminde ve galiba kendi isteğim dışında okuduğum için pek sevmemiştim. Yakın zamanda hem de Yalnızız romanında Peyami Safa'nın kalemi ve düşüncelerine hayran kaldığım için Fatih-i Harbiye'yi tekrar okumak için istek duyuyorum. Kitap hakkında değinecek çok kısım olsa bile bence bu ülkenin eğitim sistemi hakkında söz sahibi insanlar Samim'in Sirmenyasındaki eğitim sistemi modelini binlerce kez okumalı ve insanın öğrencilerin kabiliyetlerini, isteklerini, geleceklerini önemsediklerini göstermeliler. Ayrıca benim okuduğum yayınevi olan Ötüken'in açıklamalardaki mantığını pek sevemedim tamam bazı tıbbi terimleri açıklaması iyi ve bazı yerlerde gerekli açıklamalar yapılmıştı ama bence bazı sayfalarda tahmin edilebilir sözcükler için açıklama yapılırken hiç bir anlam çıkaramadığım sözcükler de açıklama yoktu. Mesela bir sayfada marifet sözcüğünü açıklarken menfi müspet gibi sözcüler açıklanmamıştı ya da bir başka sayfa da kıyas sözcüğü açıklanırken istihza zaviye sözcükleri açıklanmamış. Ama bu bir kaç sayfa için geçerli sanırım. Yine kitabı okurken beni ilgilendiren her insan hayatının bir kısmında bulunan eğitim aşk gibi konularda anlatılanlar hakkında bir fikrim düşüncem vardı. Ama bana göre derin bir psikoloji felsefe konularını anlatırken anlamakta biraz zorlandım. Bu yüzden bu kitabı ilerlki yaşlarımda bir daha okumayı düşünüyorum. Kendimi bu konularda geliştirirsem anladığım ve bir düşünceye sahip olacağım kısımların daha çok olacağına inanıyorum.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.