Yazarın tasvirleri çok güzel.Sanki anlatılan hikayenin tam ortasında havayı, sıcaklığı, çamların kokusunu ,bulutların geçişini herşeyi görüyor,hissediyorsun dağlarda yol alıyorsun.Ama hikaye bittiğinde yarım kalmışlık hissediyorsun.Ve diyorsun ki biz çocuklara değerlerimizi doğruları aşılamaya çalışırken gerçekten doğru dik bir duruşa sahip miyiz?Adı olmayan çocuğun hüznü ,çantası ,dedesine olan sevgisi, hayal dünyası bende iz bırakanlar.
··
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.