Beğenilmemesine çok şaşırdığım, Zweig’ın en sevdiğim kitaplarından biri oldu bu öykü kitabı. 5-10 sayfalık öykülerde bir karakterin geçmişi, ruh hali, olay örgüsü, psikolojik analizi ancak bu kadar iyi anlatılabilir diye düşünüyorum. Hayatını intaharla sonlandıran Zweig ‘ın karakterlerinin çoğu da yaşadığı bunalımdan sonra aynı yolu tercih etmesi çok vurucu ve öykülerindeki çaresizlik, yalnızlık sonuna kadar hissediliyor. Özellikle kitaba ismini veren Ay Işığı Sokağı öyküsü ve Leporella en sevdiğim iki öyküsü oldu. Aynı şekilde Leman Gölü Kıyısında Olay öyküsündeki askerin içinde bulunduğu çaresizlik çok başarılı yansıtılmıştı. Pişmanlıklar, takıntı, aşk, çaresizlik, yaşama içgüdüsü ve ölüm.. her biri sonuna kadar hissediliyordu. Bu kitabı dikkatlice okuyup kendinden, hayatından bir şeyler bulamayan biri olacağına inanmıyorum.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.