Puan vermedi·136 syf.··Beğendi
···Okunma: 13 Temmuz 2018 12:43 (!spoiler içeriyor!)
Suvankul ve Tolgonay'ın küçük bir Kırgız köyündeki tarlada Ay ışığı altında birbirine verdikleri sözle başlıyor roman. Tolgonay'ın bakış açısından ele alınmış olaylar. Verilen sözün ardından hayalleri birer birer gerçekleşmeye başlıyor: kendi tarlaları oluyor, sürüp ekiyorlar ardından kendi ürünlerini kaldırmalarıyla bir çiftçinin en büyük mutluluğunu tadıyorlar. Bu süreçte oğulları: Kasım, Maysalbek ve Caynak ile ikinci kez dilekleri gerçekleşiyor. Kasım, yetenekli, becerikli, küçük Tolgonay diyebileceğimiz Aliman ile evleniyor. Hayal kurma sırası onlara gelmişken, savaş başgösteriyor. Önce Kasım savaşa çağırılıyor ve Aliman bu gerçekle ilk yüzleşenler arasına katılıyor. Savaşın küçücük bir köydeki etkilerini okuyorsunuz ama aslında arka planda çok daha fazlası işleniyor. Bu süreçte Suvankul ailesindeki bireyler teker teker, tıpkı köydeki diğer ailelerdeki gibi savaşa uğurlanıyor. Geride kalanlara ise daha fazla azim, birlik ve beraberlik, dayanışma kalıyor. Savaş alıp götürüyor Suvankul'u ve küçük Suvankulları ama Tolgonay asla pes etmiyor, devam ediyor yoluna geliniyle. Tüm köydeki inanç da aynı şekilde ilerliyor, savaş bitecek ve güzel günler geri gelecek çünkü. Öyle de oluyor ancak savaş bitince herşey bir anda sona ermiyor. Savaşın etkileri uzun vadede devam ediyor.Tolgonay, eşini ve üç oğlunu Aliman ise Kasım'ı kaybetse dahi birbirlerine destek oluyorlar ama Aliman'ın genç yaşta yalnız kalmasına kıyamayan Tolgonay bir türlü hissettiklerini Aliman'la konuşamasa dahi Aliman, ailesine karşı bu konudaki görüşlerini açıklıyor çünkü hala içinde dönebileceklerine dair umut besliyor. Ancak günler, haftalar geçtikçe bu umudun sönmesiyle tanıştığı bir çoban tarafından geride bırakılıyor. Oğlu Canbolat'la birlikte. Canbolat dünyaya gözünü açtığında Aliman ise onca zorluk ve üzüntüyle birlikte elveda diyor. Tolgonay ise bu kez torunuyla bir kez daha yaşama tutunuyor. Savaş biteli yıllar oldu evet ama aslında hala devam ediyor. Tolgonay, her başı sıkıştığında her zorlukta, üzüntüde Toprak Anayla dertleşiyor, o da aynı şeyleri yaşıyor çünkü. Birlikte katlanıyorlar tüm acılara. Onun sayesinde asla yitirmiyor vatan sevgisini, birlik ve beraberliği Tolgonay.
Aytmatov, sade bir anlatımla her şeyi tane tane gözler önüne seriyor. Belki de bu yüzden eserlerindeki gerçeklik bu kadar değerli.