#BenOkurVeYorumlarım
#Zülal

Tokat'a okumaya giden Uğur,başlarda çok zorluk çeker.Alışamaz Tokat'a.Okula gidip gelmeye başlar.Sınavlar falan derken birgün son sınava gitmek için arkadaşlarıyla evden çıkar.Yoldayken notlarını evde unuttuğunu fark eder.Sınava da hazırlanmadığı için notları alması şarttır.Bu yüzden de eve döner.Tekrar durağa döndüğünde arabaya biner ve başlar notlarını okumaya.Tabi son gün çalışma olmadığı için kafasına bir şey girmez.O sırada bir ses duyar."Notlarını alabilir miyim?" Diye.İşte tam o anda vurulur Zülal'e.Aklı başından gider.Kendisi notlarına bakması gerektiği halde notlarını verir.Arabadan ikiside aynı durakta,okul durağında inerler.İçinden takip etmek istese de vazgeçer ama bir bakar ki Zülal de aynı istikamette gidiyordur.Buna sevinir ve göz ucuyla takip eder onu.Ayni okulda okuduklarını ama farklı bloklarda olduklarını anlar.Uğur'un aklından çıkmaz Zülal.Gözünü açıp kapatana kadar Zülal'i düşünür.Hal ve hareketleri değişir.Bir türlü Zülal ile konuşamaz.Sonunda ise arkadaşları duruma el atmak ister ve Zülal ile konuşması için ısrar eder.Peki Ugur,Zülal ile konuştu mu?Ona kalbini açtı mı?Daha neler yaşandı? Bu soruların cevabı sizin okumanıza bağlı.Ben çok beğendim.Çok akıcı bir kitap.Herkese de tavsiye ediyorum.Yazarımıza ve bu kitabı okumama vesile olan Duygu Songül Kahraman Hanım'a çok teşekkür ederim