SAYFA 93
“Sanki iki kadınla yaşamak benim için normal bir şeydi. Yıldırım haklı galiba; erkeklerin çok eşli olduğunu söylerdi. Asıl anlayamadığım, kadınlarımızın buna neden katlandığı?
Neden bizi terk edip gitmedikleri?
Belki onlar da işin gizine, büyüsüne kapılıyorlar.
Önemli görevler yüklenen birine karşı hissedilen aşağılık kompleksiyle durumlarını kabulleniyorlar.
Bu tutumları onları daha çok sevmemizi sağlamasa da, bizlere sorunsuz yaşam alanları yarattıkları için hoşumuza gidiyor. Ama bu hoşlanma sık sık bıkkınlık duygusuyla yer değiştiriyor.
Ama Mine’yle ilişkiye girince tuhaf bir biçimde evliliğim de canlanmaya başladı. İki kadınla birlikte olmanın belki aptalca ama aynı zamanda bir erkeğe gurur benzeri duygular tattıran keyfini yaşamaya başladım. “
Bu cümleleri okuduğumda kitabı kapatıp biraz düşündüm.Sayfa 93e kadar bu görüşlerin yavaş yavaş bize işlendiğini, normalleştirildiğini farkettim.
Bir kadın olarak kınadım.
Kitabın konusunu, heyecanını, hele ki sonunu çok beğendiğim hâlde aklımda kalan bu sayfanın cümleleri olmuştu.
Bu olmamalıydı...
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.