Eleştiri yazıp yazmama konusunda kararsızlığa düştüğüm bir eser. Kurulu eğitim sistemini eleştiren bu eser, çözüm olarak "gününü yaşa" olarak mottolaştırdığı bir sistemi sunuyor bize. Bunun nasıl, ne şekilde elde edilebileceğinin cevabına ben ulaşamadım. Mevcut sistemde bir eğitici "gününü yaşıyor", diğer eğitimciler ve aileler dar bir kalıbın içerisinde isimleri farklı ama aynı karakteri yansıtıyorlar aslında. "Otur, dersini çalış."
Derinlik olarak bu eseri Tuz Gölü'ne benzetmek mümkün.. ;)