Aslında hepimizin içinde bir şeytan yok mu? Tüm hatalarımızı üzerine atıp da vicdanımızı temize çekeceğimiz.. Tüm miskinliğimizin sorumlusu içimizde besleyip büyüttüğümüz bir şeytan değil mi?
Sabahattin Ali'nin kitaplarında ki karakterleri ayrı bir seviyorum. Çünkü öyle bir yansıtıyor ki sanki kendimizmiş gibi tanıyoruz yargılamak mümkün değilken anlayıp hak veriyoruz çoğu zaman..
Kitap içerisindeki karakterler aslında topluma yapılmış bi nevi eleştiri gazeteciler, yazarlar, öğrenciler kısaca dönemin entelektüel takımı öyle bir yansıtılmış ki her birinin beyninin nasıl işlediğini apaçık görebiliyoruz.
SPOİLER BİLGİ
Kitabın kahramanı Ömer'i ele alırsak: Ömer ne istediğini bilmeyen zaman geçsin diye yaşayan toplumsal meseleleri düşünüyormuş gibi yapıp aslında düşünmeyen bir genç.. Macide'nin hayatına girişi ve bu aşkın onda çok büyük değişimler yapacağına dair beklentileri nedense bana her insanın içine düştüğü yanılsamalar gibi geldi.. Macide ile olan farklılıkları evliliğin sorumluluğunun ona ağır gelmesi ve mahçup olduğu halde bir şey yapamaması ve de bunların hepsi için içindeki şeytanı suçlaması bence harika yansıtılmış bir evlilik karşımızdaki.. Ne kadar severse sevsin Ömer'in sorumluluklarından kaçarak kurtulması okunulası bir kitap...
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.