Zülfi Livaneli ile ilk buluşmam "Huzursuzluk" kitabıyla oldu.Öyle bir Huzursuzluk ki bu IŞİD zulmünü misliyle yaşamış Ezidi kızı Melaknaz ın ve kelamin çocuklarının hikâyesi...Sevda ile acının iç içe geçtiği bir Ortadogu gerçeğiyle buluşturuyor.Oysa ki "ben bir insandim" diyordu sadece.Onlar insanlık ağacının kırılmış dallariydi. Okudukça yasamaktan,Ortadogunun insani olmaktan utandım.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.