“Güneş daha doğmamıştı...” sözleriyle başlar yazar kitaba ve kitabını gündoğumundan günbatımına sürdürdüğü bölümlere ayırır. Yazarın yaşamı tek bir gün gibi algıladığını düşündüren kitapta aynı zamanda ritmik bir düzen vardır. Hayatın ritmi dalgalara uygun biçimde inişli çıkışlı tasvir edilmiştir. Yazar kitabını kategorize ederken oyun-şiir tanımını kullanır. Kitabı okurken bir roman gibi değil de şiir gibi okumamızı ister. Özgün tarzı ve yaratımıyla nefis bir serüvendir, tavsiye ederim.
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.