·68 syf.····Okunma: 04 Şubat 2018 00:10 Okuduğum ilk Stefan Zweig kitabı... Kitaba başlamadan önce beklentilerim yüksekti ve bu beklentileri karşıladı.
Yazarın en çok beğendiğim kitabı tartışmasız Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu oldu.Belki o anki ruh halime hitap ettiği için,belki de cümlelerinde,kaybettiğim,kendimi bulduğum için,bilemiyorum.
-Sana beni asla tanımamış olan sana-
Kitabın ilk sayfalarında kadının takıntılı hareketlerine anlam verememiştim .Hatta bu duruma sinir bile olmuştum.Ama sayfalar ilerledikçe haksızlık ettiğimi fark ettim.Bir süre sonra kendimi kadının yerine koymuş;her yaşadığı olay,her söylediği söz kanatlarımı kırmaya yetmişti.Kalbimi adeta paramparça etmişti.
Kadın,aşkı o kadar güzel o kadar naif anlatıyor ki,taş kalpli bir insanın bile ruhuna dokunacağını düşünüyorum.Ve o duyguları 68 sayfaya sığdırabiliyor.Ben de o 68 sayfada incinebildiğim kadar inciniyorum.
Bunların yanı sıra kadına sinir olduğum noktalar da oldu.Bence biraz daha özgüvenli olmalıydı; karşısına alıp yüz yüze konuşmayı deneyebilirdi mesela.
Kitap hakkında söyleyebileceklerim bu kadar.Ölmeden önce şans verilmesi gereken kitaplardan bir tanesi.
Tavsiye ederim,iyi okumalar.