Douglas Adams, şu ana kadar okuduğum en tatlı, en orijinal, hayal gücü en geniş ve en iyi mizah anlayışı olan yazar. Özellikle karakterler müthiş. Aslında karakterlerin birbirine benzediği noktalar vardı. Örneğin ben bazen Zaphod ve Ford'u şebeklik ve sersemlikleri açısından birbirlerine benzetiyorum. Sadece Zaphod daha egolu bir karakter. Zaten kitapta en sevdiğim iki karakter Marvin ve Zaphod. Adams aşırı eğlenceli kitap ve karakterlerin yanı sıra Marvin gibi depresif bir karakere de yer verebilmiş ve çok başarılı olmuş. Bir robot olmasına rağmen duygularını belirgin şekilde yaşayan tek karakter Marvin. Yazarın burada bir ironi yapmaya çalıştığı düşüncesindeyim. Kitabı bu kadar övdüm ama neden on vermedim. Çünkü kitabın bazı yerleri bana inanılmaz sıkıcı geldi. Yani bu biraz olay örgüsünün olmamasına da bağlı. Yani birisi size bu kitap ne anlatıyor diye sorsa apışıp kalırsınız çünkü konusu yok gibi bir şey. Ayrıca yazar bazı yerlerde betimleme ve düşüncelere aşırı yer vermiş. Yani geçen diyaloglarda bile araya çok fazla düz metin veya açıklama sıkıştırmış çok gereksiz şeyler bence. O yüzden ben sadece diyalogları okuyup geçtim çünkü açıklamalar genel olarak diyalogla alakalı bilgiler vermiyor size. Havadan sudan şeylerden bahsediyor gibi. Son olarak da kitabı okuyup anlamak çok zor bence. Anlaşılması zor bir dille yazılmış yani. Benim yayınımın çevirisinden kaynaklı da olabilir ama özellikle uzun cümleler hele içlerinde bir de terimimsi kitaba özgü kavramlar varsa hiçbir şey anlamadan öbür cümleye geçtiğim oluyordu. Dediğim gibi ufak tefek sorunlar var benim gözümde ama okuduğum en orijinal kitaplardan biri olduğu gerçeğini değiştirmez. Sadece hayat evren ve her şeye geçmeden önce biraz bu seriye ara vermem gerekecek.
·
12 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Hayat Evren ve Her Şey hatırladığım kadarıyla anlama açısından daha ağır bir kitaptı, diğer kitap yani dördüncüsü ise daha kolay okunuyor. İnceleme için teşekkürler.