Zamanı değerlendirme konusunda ne kadar başarılıyız acaba? Evet okuyoruz çalışıyoruz büyüyoruz ve sonunda yaşlanıp öleceğiz. Ama sürekli bir koşturma hali mi bu yoksa arada bir soluklanıp bakıyor muyuz anın güzelliğine? Gülümsüyor muyuz yeterince veya dinliyor muyuz insanları konuşmaktan sıra geldiğinde? Momo kadar iyi bir dinleyici miyiz ve zaman hırsızlarıyla ne kadar mücadele ediyoruz? İncelemeden çok sorgulamaya döndü çünkü sorgulamak zorundayız. Zamanı çalan adamlarla küçük kız Momo'nun mücadelesi bu kitap, bir zaman masalı aslında. Momo'ya sarılıp 'bana yardım et ben de zamanımı çalanlardan kurtulmak istiyorum' diye fısıldamak istiyorum. Huzursuz, kaygılı, mutsuz, umutsuz geçen her anı zaman avcılarının hanesine ekliyoruz. Acele edip anı kaçırıyoruz çoğu zaman. Kitapta dediği gibi 'İnsan ne kadar yavaş hareket ederse o kadar hızlı ilerliyordu. Ama aksine, ne kadar acele ederse de o kadar güç ilerliyordu.'
··
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.