Stefan Zweig ın okuduğum 7. kitabı, Satranç, Korku, Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu favorilerimdi ve favorilerime Amok Koşucusu da eklendi, kitaplarının sonunda sürekli evde OHA bağırarak dolaşıyorum. Sürekli bir gizemle devam eden satırları büyüleyici bir son ile bitiyor. Bu kitabında da o büyülenmeyi derinden hissettim.