Hikayenin bir ucu 60larda başlıyor diğer ucu da 2000lere kadar uzanıyor. Bu tür dönem romanlarının hepsinde olduğu gibi bol bol tarihi acılarımızdan, insan manzaralarından bahsediliyor. Onu yıllar önce terk eden anne ile yapılan bir telefon görüşmesiyle başlıyor kitap ve bu görüşme kitabın çerçevesini oluşturuyor. Telefon görüşmeleri kısa kısa kesilip sonra terk edilmiş bir çocuğun psikolojisi işlenmiş, o çocuğun 40lı yaşlara kadar ne şartlarla nasıl değişimlerle geldiğini anlatıyor. Bu da ikinci bir çerçeve oluşturuyor. En son çemberde ise yazar olan karakterin oluşturduğu başka yaşamlar var. Karakterlerini de mutsuz yaşamlarla cezalandırıyor, ailelerinden ayırıyor. Karakterle benzer bir yaşantım olduğundan içimden bir yerlere dokundu kitap. Gerçekten psikolojiyi iyi yansıtmış, mükemmel tespitlerde bulunmuş. Bu okuduğum ikinci kitabı oldu. Tekrar ne zaman yolum kesişir bilmiyorum ama en kısa zamanda başka bir kitabını da okuyacağım yazarlardan Nermin Yıldırım.
·
134 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.