Öyle bir kitabın yorumuyla geldim ki size hem çok şey söylemek istiyorum hem de ne söyleyeceğimi bilmiyorum. Anlayacağınız garip duygular içerisindeyim. Öncelikle şunu söylemek istiyorum daha önce 600 sayfalık bir kitap okuyup da içinde hem bu kadar çok olay olan hem de bu kadar gizli saklı kalmayı başaran bir kitap görmedim ben. İnşallah ne demek istediğimi anlatabilmişimdir o garip cümleyle. Gerçekten bir ara yalvaracaktım lütfen birileri bir şeyleri açıklasın diye... Meraktan ölecek hale geldim.
Kitabın kapağından ve adından anlayabileceğiniz üzere tam bir melankolik kitaptı. Yazarın anlatımı da bu tür kitaplarda okumaya alışık olduğumuz gibi bol betimlemeliydi. Başlarda bu durum kitaba odaklanmamda sorun yaratmış olsa da sayfalar ilerledikçe alıştım. Ve tamamen konuya odaklanmayı başardım. Ama ne hayal ne gerçek kim iyi kim kötü bir türlü karar veremedim. Baş karakterimiz Korel'i bile sevip sevmediğimden emin değilim çünkü ben hayatımda bu kadar kapalı kutu bir karakter görmedim.
Konusundan azıcık bahsedeyim: Minel geçmişinin bir kısmını hatırlamayan, anne ve babasını kaybetmiş ve psikolojik sıkıntıları olduğu için bir merkeze giden genç bir kızdır. Korel ise bu merkeze ikinci kez geldiği halde hakkında hiçbir şey bilinmeyen gizemli adamımız. Tabi ki bu ikili birbirlerinden ve beladan uzak kalamazlar. Konu hakkında tahminlerim var yine de bir an önce ikinci kitabı istiyorum.
Bu tarz kitapları okumayı seviyorsanız Emare - Sarmaşık tam olarak size göre bir kitaptı. Kesinlikle bir şans vermelisiniz. Sayfa sayısı gözünüzü korkutmasın kitap akıp gidiyor.
·
1.921 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.