Sonunda biraz daha kalabilmek istedim.
İlk 300 sayfalık kısımda kitap farkında olduğum fark edişleri tokatlarla yaptığından bir süre sadece su içebildim. Açlık hissim içime kaçtı. Sonraki sayfalarda ise tedirginlikle oluşmuş açgözlülüğüm kendini gösterip kitaba aykırı bir açlıkla boğuştum. Başta midem bulanırken sonra canım tuz, yağ ve şekere bulanmak istedi. Sanırım farkındalıkla böyle baş ettim, ne kadar ilkel değil mi? Baş edemedim yani. Başta kendimi Numi'ye yakın bulmak ona haksızlık olurmuş.
Anneliğe dokunuşlar, imtinalar güzel de olsa, ben rahatsız oluyorum. Doğurmak kutsal olsa da her kadın anne olamaz diye düşünüyorum. Kadın ve anne-kadın ayrımını yaşattı bana Azra Kohen. Bir de evrenin dönüşümünün anneliğe atfının kadını yüceltmesinden çok erkeği basitleştirmesine odaklıyım ve bundan da rahatsız oluyorum. Madem biz'iz ve bütünüz, birlikte kurtaracağızdır olsa olsa. Belki burada da ilkel bakıyorumdur ama içimde bir şey beni huzursuz ediyor.
Kitabı kütüphaneden edindiğim için pek çok yeri post it ile renklendirdim. Onları arşivleyeceğim kısmetse.
Kitabı kitaplığıma eklemek ve lise çağına gelmiş her bireye okumak üzere önermek isterim.
Yine aklıma gelenler olursa yazacağım.
Buraya dek okuduysan teşekkür ederim okur kişi.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.