Öncelikle Cengiz Aytmatov 'u bilmeyen veya daha önce hiçbir eserini okumamış arkadaşlara şöyle kısaca bahsetmek isterim; Aytmatov 'un üslubu çok narin, açıklayıcı ve akıcı...durum böyle olunca da insan okumadan edemiyor.
Yazarın en güzel özelliklerinden biri de aşırılığa kaçmıyor, sayfaları doldurmak için laf kalabalığı yapmıyor. Rahatsız olabileceğiniz veya keşke şunu şu şekilde değil de böyle deseydi diyebileceğiniz tek bir cümlesini bile bulamazsınız. Her şey bizim istediğimiz gibi tam tadında ilerliyor.
Sanırım artık kitaptan bahsetsem iyi olur
Kitap öyle güzel bir cümleyle başlıyorki adeta sizi içine çeken etkiye sahip . Cümleyi yazmadan geçemeyeceğim :)"Ve bu kitap benim vücudum, Ve bu söz benim ruhum. "
Eserin konusundan çok bahsetmek yanlış olur çünkü okuyacak arkadaşlar için bir sürprizi kalmaz. Size sadece şu kadarını söyleyeyim "Yedigey arkadaşı Kazangap 'ı kaybeder ve onu vasiyeti üzerine defnedilmek istediği yere defnedebilmek için nasıl çabaladığını, ve ne zorluklar yaşadığını muhteşem bir şekilde anlatıyor.
Kitapta sık sık geçen şu kesiti paylasmadan edemeyecem.
"Bu yerlerde trenler doğudan batıya, batıdan doğuya gider gelir...gider gelirdi. ..
Bu yerlerde demiryolunun her iki yanında, ıssız, engin, sarı kumlu bozkirlarin özeği Sarı -Özek uzar giderdi. .."
Şimdiden iyi okumalar dilerim.
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.