Serinin ikinci kitabı Morgan'a aitti. Yazarın üslubunu seviyorum. Ve özelikle ilk kitabı çok beğenmiştim ama bu biraz daha sönüktü. Biraz hayalkırıklığına uğramadım değil. İlk yarı durağan geçti. İlk kitabın hoşuma gitmesinin en önemli nedenlerinden biri bol olaylı olmasıydı. Hatta diğer historicallardan da bu yönden ayrılıyordu. Bunda daha az olay, daha fazla duygusallık hakim. Morgan'ın savaşçı yanı da biraz geride kalmıştı. Şimdi dönüp bakınca ilk 200 sayfa hep hastaydı. Tutsaktı. Sonra kaçırıldı. Connor onu kurtarmasa ölecekti. Sonra askeriyeye ulaştı. Orada da tutsak alındı. Bu sefer de komutanı kurtardı. Sonra kızı ekibiyle birlikte kurtardı. Hiç savaşmadan hem de. En sonunda da kaçak hayatı sürdü. O durumdan da yine başkaları onu kurtardı. Ben aşk hikayesi yanında kahramanlık hikayesi de okumayı sevmiştim. Sonuçta bunlar komando adamlar. Herkesi korkudan titretiyorlar. Morgan bu açıdan zayıf kalmıştı. Üzüldüm açıkçası. Serilerin bu yönü kötü zaten. Bazen ilk kitapla gökyüzüne ulaşıp, büyük beklentilerle eline aldığın ikinci kitapla toprağa çakılabiliyorsun. Tamam çok kötü değildi belki ama tekrar okunacak bir kitap da değildi. Umarım en küçük kardeş Connor'ı iyi yazmıştır sevgili yazar.
·
86 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.