Yazar:
Pamela Clare
Çevirmen:
Melike Uzun
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 53 dk.
Sayfa Sayısı:
384
Basım Tarihi:
Ocak 2012
Yayınevi:
Koridor Yayıncılık
Orijinal Adı:
Untamed
ISBN:
9786054188949
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Günahkar1000k
Herkese merhaba,
Yine aynı kötü kötü kötü, karakterlerde bir şey yoktu. Ama aşırı sıkıcıydı yanii.
İşte düşman topraklarında esir düşüyor adam, kızda hemşire gibi bir şey bunun yaraları sarıyor fılan aşık oluyrolar bırbırlerine fılan... sevmedim... bide bu yazar kızları mutlaka bi taciz ettirıyor başka adamlara bır saldırı fılan hep var... 1. Kitapta vardı bundada var... yazarın kalemi hiç guzel değil.
İşte bir sürü gereksiz olaylar fılan sıkıcı ve bitiş, bu kadar yorum yeter... okumayın yaa zamanıza yazık...
Hayal kırıklığının bir adı olsa Pamela Clare olurdu.
Serinin ilk kitabı Teslimiyet'i çok sevmiştim. Haliyle devam kitaplarından da beklentim yüksekti. Günahkar'a başlarken de seveceğime emindim. Eh, bu kadar emin olmamam gerekiyormuş. Zira kitabı sevmedim. Hiç sevmedim hem de.
Devamı spoiler içerir.
Konusunu okuyunca nefret ve düşmanlık üzerine kurulu bir aşk kitabı olacak sanmıştım. Amelia ile Morgan'ın birbirine düşmanlık besleyen ve savaş halinde olan iki ülkede yaşaması ve Amelia'nın babasını öldüren kişilerin Morgan'ın adamları olması ikilinin birbirinden nefret edeceğini düşünmemin en önemli sebebiydi elbette. Gelgelelim Morgan düşmanın eline esir düşünce ve Amelia ile karşılaşınca yanıldığımı anladım. Zira Amelia, düşmanı ve babasının ölümünden sorumlu kişilerin başı olan bu adamı görünce, "İnanamıyorum! Ne kadar da yakışıklı ve kaslı bir adam." tarzı bir şey dedi. Amelia yaralı askerleri tedavi eden ve sürekli kaslı askerler gören biri olmasa tepkisini anlamaya çalışırdım. Ama yine bir mantığı olmazdı çünkü Morgan onların düşmanı. Yahu Morgan ve adamları Amelia'nın babasının katili. Böyle bir durumda adamı görünce etkilenmek nedir? Yine de çok üzerinde durmadım çünkü bu kadar sevdiğim bir yazarın böyle boş bir karakter yazacağını düşünmedim. Ama yazmış. Kitabın başından sonuna kadar Amelia bomboş davranışlar sergiledi.
Morgan'a gelirsek, o da inanılmaz pasifti. Yani Morgan ve ekibi öyle savaşçılar ki herkes "Onlar insan olamaz, onlar bambaşka bir yaratık." falan diyor. O kadar güçlüler, o kadar başarılılar, o kadar inanılmazlar sözde. Fakat Morgan'ın, esir düştüğü andan kitabın sonuna kadar yaptığı hiçbir şey yok. Hiçbir şey. Esir düşüyor, öldürülmek üzereyken Amelia bir fikir atıp Morgan'ın hayatını kurtarıyor. Casusluk yaptıktan sonra kaçarken
Serinin ilk kitabından bir tik daha sürükleyiciydi. Abisi yerine komuta yi devr alan Morgan bir saldırıda fransızlara esir düşer ve onun bakımı babas i komandolar tarafından öldürülen Amalie ye verilir. Tabiki aralarında ask başlıyor. Morgan ailesi ile sevdiği arasında kalıyor.
Serinin ikinci kitabı Morgan'a aitti. Yazarın üslubunu seviyorum. Ve özelikle ilk kitabı çok beğenmiştim ama bu biraz daha sönüktü. Biraz hayalkırıklığına uğramadım değil. İlk yarı durağan geçti. İlk kitabın hoşuma gitmesinin en önemli nedenlerinden biri bol olaylı olmasıydı. Hatta diğer historicallardan da bu yönden ayrılıyordu. Bunda daha az olay, daha fazla duygusallık hakim. Morgan'ın savaşçı yanı da biraz geride kalmıştı. Şimdi dönüp bakınca ilk 200 sayfa hep hastaydı. Tutsaktı. Sonra kaçırıldı. Connor onu kurtarmasa ölecekti. Sonra askeriyeye ulaştı. Orada da tutsak alındı. Bu sefer de komutanı kurtardı. Sonra kızı ekibiyle birlikte kurtardı. Hiç savaşmadan hem de. En sonunda da kaçak hayatı sürdü. O durumdan da yine başkaları onu kurtardı. Ben aşk hikayesi yanında kahramanlık hikayesi de okumayı sevmiştim. Sonuçta bunlar komando adamlar. Herkesi korkudan titretiyorlar. Morgan bu açıdan zayıf kalmıştı. Üzüldüm açıkçası. Serilerin bu yönü kötü zaten. Bazen ilk kitapla gökyüzüne ulaşıp, büyük beklentilerle eline aldığın ikinci kitapla toprağa çakılabiliyorsun. Tamam çok kötü değildi belki ama tekrar okunacak bir kitap da değildi. Umarım en küçük kardeş Connor'ı iyi yazmıştır sevgili yazar.
“Şans cesurlardan yanadır.”
İngilizler adına savaşan efsanevi McKinnon Savaşçıları ‘nın yeni komutanı Morgan McKinnon’du. Komutanlıgı, hayatının aşkı Leydi Anne’le evlenip ordudan ayrılan ağabeyi Ian’dan devralmıştı. Hızlı ve etkili saldırılarıyla düşman kuvvetlerine büyük kayıplar verdiren, çok sayıda başarılı operasyon yapan savaşçılar ve McKinnon kardeşler, kısa zamanda oldukça korkutucu bir efsane haline gelmiş, haklarında doğaüstü hikayeler uydurulmaya başlanmıştı. Bu nedenle de Fransa’nın Carillon Kalesi askerlerinin Morgan McKinnon’u yaralı bir halde esir almaları, hem Fransız hem de İngiliz ordusunda saşkınlık ve sansasyon yaratmıştı. Carillon Kalesi’ne yaralı halde gelen Morgan’la, babasını bu savaşta kaybeden yarı Fransız yarı Abenaki kızılderilisi kanı taşıyan melez güzel Amelie Chauvenet ilgilenmek zorunda kalmıştı. Babasının ölümünden de sorumlu olan, hakkında bir çok korkutucu hikaye duyduğu Morgan’a süphe ve korkuyla yaklaşan Amelie, O’nu tanıdıkça, hakkında anlatılan herseyden kuşku duymaya başlamıştı. Morgan’sa başlarda, iyileşirse Fransızların ve onların müttefiki Abenaki kızılderililerinin kendisine yapacağı korkunç işkenceleri düşünüp ölmek için mücadele etmiş, başarılı olamayınca da iyileşip kaçmanın yollarını düşünmeye başlamıştı. Amelie düzenli olarak kendisiyle ilgilendiği için aralarında ikisini de hem rahatlatan hem diken üstünde tutan bir arkadaşlık oluşmustu zamanla. Küçük sohbetleri Amelie’nin de Morgan’ın da hoşuna gidiyor, giderek birbirlerine daha da yakın hissetmelerine neden oluyordu. İkisi de Morgan iyileştikten sonra O’nu bekleyen sorgulama ve işkencelerin tedirginliğini yaşıyorlardı aynı zamanda. Bu arkadaşlıkları, Fransız askerlerin tam olarak iyileşmemiş Morgan’ı sorgulamak için askeri karakola götürmelerine dek bu şekilde
Günahkar
Pamela Clare
Hmm hmmm
Sevdim bu tür kitapları seviyorum
Ve Morganı okumak keyifliydi.
İlk yüz sayfa biraz durağan gitsede kitap çok iyiydi.
Morgan abisinin yerine komutayı ele almıştı. Ama esir düşmüş ve bir meleğin kollarında iyileştirilmesine izin verilmiştir. Olaylar böyle başlıyor aşkı samimiyeti ve iyiliği okuyoruz bu kitapta. Amelia nin tertemiz kalbini
Beğendim gerçekten içten yazılan güzel bir kitaptı.
Güzel kitapların hemen bitmesini istemiyorum ama su gibi akıp gidiyor
Büyük bir zevkle okuduğum tarihi kurgulardan biri daha... Bu ara inanılmaz bir şekilde Historical aşeriyorum. Günümüz kitaplar sıradan gelmeye başladı. Benim gibi tarihi kurgu sever romantiklere bu seri önerimdir. Hem gerçekçi bir yanı, hem tutkulu bir tarafı hem de hiç dinmeyen bir heyecanı var.
Morgan MacKinnon bir kuşatmanın ortasında Fransız'ların eline düştüğünde neredeyse ölmek üzeredir. Fransız kalesinde askerleri iyileştiren manastırda büyümüş Amelie bir adamı ölmesi için iyileştirmek zorunda kaldığında vicdanı ve mantığı arasında büyük bir savaş verir. Üstelik bu adam babasını öldürmüş olabilir... Günden güne iyileştirdiği Morgan'ın kaçma planlarından habersiz bir şekilde adamın saf erkeksi cazibesine kapılan Amelie onun göründüğü gibi biri olmadığından emindir. Morgan ise kardeşlerine ve askerlerine ihanet etmek ile bu kızı korumak arasında güçlü bir savaş verir peki kızı kimden korumalıdır? Ait olduğu yerden mi? Kendisinden mi?
Rillieux'un yüzündeki eğlenen ifade soldu, sakladığı nefret gözlerinden okunuyordu. "Siz İskoçlar tersliğinizle tanınırken biz Fransızlar aşkla anılırız."
Artık kahkaha atmıyorlardı sessizlik olmuştu.
"Öyle mi?" Morgan konyağının kalanını dikti ve kadehi koydu. "O zaman şunu unutma - kız, Fransızlarla dolu bir kalede İskoç'u seçti."
