Harari'nin ilk iki kitabını okuduğumda çağımızın vebasının insanın sorgulama, düşünebilme ve cehaleti kabul etme yetilerinin körelmesi olduğu ayırdına vardım ve hemen beynimdeki ampulü yaktım. O yüzden yazarın bir deha ve zihin açıcı olduğunu kabul etmekle birlikte bu kitabı diğer iki kitabın tekrarı olarak görmekten ileri gidemedim. Mesleki evrim, yapay zeka, ekolojik çöküş, kurumlar ve anlatılar. Zaten diğer iki kitabında da belirttiği konuların altını bir kez daha çizmiş. O açıdan beni fazla beslediğini söyleyemem. Yine de farkındalığımı pekiştiren bir kitap oldu.
··
407 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Schopenhauer okuduğumdan beri hiçbir kitap kesmiyor, üstelik yirmili yaşların başında okumuştum. Sonra çoğu, daha doğrusu biiirçoğu çerez oldu. Onu aşanı da bulamadım aslında. Schopenhauer çok sade ve derinden yazıyordu, başkasını onun yerine koyamadım. Koymaya çalıştıklarım da başarısızlıkla sonuçlandı. Laf ebeliği, laf kalabalığı, aman gereksiz çok cümleye çok boşunalık...
Pek çok alıntı okudum Harari’ye dair. İki kitabını da aldım, evde duruyor; ama elim de gitmiyor okumaya. Okuduğum alıntılar sanki hep zamanında okuduklarımın açıklamasıydı. Yine de bi ihtimal umut ediyorum bakalım. Belki beklenmedik bir heyecan yaratır Harari. Umut fakirin ekmeği :)
Umarım okumalardan beklediğimiz verimi alırız. İyi okumalar ☺️