Stefan zweig ın eşiyle birlikte intihar etmeden önce ki son kitabı . Birebir hissettim her anlatılanı yaşananı ve kendi içimdekilerin hüzünlü ifadesi vardı okurken keyifsiz ama meraklı bir istekle okudum . Geçmişi hatirlamamak adına hızlı hızlı okudum . Ruhsal ve düşünsel baskı beni sıkıştırıyor aynı zamanda biraz da zevk veriyordu birakamadim.
Satranç oynamayı ilkokulda gururumu inciten bir kaç kişi yüzünden bırakmıştım çok da hevesli değildim ama sonra görmek bile istemedim . Ama kitabı okurken aldığım etki sayesinde tekrar öğrenmek için uygulamalar indirdim . Yukarı - aşağı betimlemeleri , hiçlik , baskı , kaçış , bağımlılık ve hırs beni etkileyen kavramlar oldu . Sonuna geldiğimde satranç oynama isteğim kayboldu . Her bağımlılık gibi zevk veren yanı farkında olmadan yavaş yavaş seni öldürürken bunu bilmemen o adam gibi benide çıkış noktasına sürükledi sanırım .