Okurken aklımı kaçırdığım son satırlarında ağlamaktan içimin çıktığı harika kitap ^.^
Şimdiye kadar yazdığım en zor inceleme olacak çünkü içinde benim yaşadığım bir kitabı nasıl yorumlayabilirim sanırım bilemiyorum.
Seneler önce hayalini kurduğumuz dünyanın anahtarlarını çok güzel bir kadının elinde gördüm ve ona dedim ki; koş ve bize bu dünyanın kapılarını aç.
Beni kırmadı... zaten asla kırmaz.
Sonra elime bir yığın yazılar gelmeye başladı. Okudukça okudum, ben okudukça o yazdı, sildi, değiştirdi ama en sonunda herşeye rağmen tamamladı.
Artık biz gerçekten o dünyaya da ete kemiğe bürünmüş halimizle vardık!
Alice, uzun alev kırmızısı saçlarıyla bembeyaz teniyle...
Isabel, altın sarısı rastalarıyla yeşil gözleriyle karşımızda duruyordu.
Hayatımda bu kadar etkileyici hiç bir hediye almadım sevgili dostum.
Seneler sonra okuduğunda hatalarını görüp kendine kızsan da, benim için her zaman en kusursuz kitap olacak ^.^
Şimdi sen söyle bana Alice ya sen ne düşünüyorsun?