evet, yazıp yazmamak konusunda çok düşündüm ama sonunda buradayım.
artık 30'lu yaşlarımın ortalarında olduğumdan mütevellidmidir hayata dair bazı şeyler bende müthiş bir ''off bu ne ya çocukça'' algısını oluşturuyor. memnun değilim ancak elimde değil. bu eserde bana sıklıkla bunu dedirtti, birinci ağızdan anlatılan eserde karakter her küfür ettiğinde, her ''kaybedenyıkıkezikdüşmüşkovulmuşofyamahvolmuş' moduna girdiğinde (ki kahramanımızın başına babasının ölümü dışına öyle aman aman, mücadele edilemeyecek hiç bir halt gelmiyor) sıklıkla off bu ne yaa dedim. undergrand edebiyat, 'dozunda' kaybedişlik severim ancak Serbes burda tıpkı bir önceki kitabında olduğu gibi ticari düşünmüş ve satacak olan, ergen kitleye hitap eden deli saçması sözümona bir 'öykücük' yazmış. ya bu kadar kolay mı sonunda t olmayan Serbes? gerçekten bir eser oluşturup bunu insanlara ben bunu yazdım diye sunmak bu kadar kolay mı? bu kadar özensiz bu kadar alelade bir kitabı yeni kitabım diye sağda solda imzalarken hiç utanmadın mı?
ucuz basit bir ergen depresyonunu yine depresif ergenlere onların ilgisini çekecek alkol uyuşturucu ve küfür sosuyla hazırlayarak servis eden Serbes sadece hikayenin bomboşluğuna değil kurgusuna da dikkat etmemiş ki kitapta yüzlerce zamanlama hatası var, misal 5 yıl önce 17 yaşımdayken diyor yani karakter 22-23 yaş aralığında olmalı ancak bikaç sayfa ilerde ve aynı zaman çizelgesinde 27 yaşıma geldim amk vay bilmem ne koyayım şeklinde küfür ederken farklı bir bilgi veriyor. vs vs yere batmış kaybetmiş müptezel edebiyatından yeterince ekmek yediniz artık ya bu undergrand işini layığıyla yapın yada sizleri okuyan 14-16 yaş grubu hayatın başlangıcında ki insanlara ''eğer hayat sana adil davranmadıysa hemen depresif ol ve biraz esrar iç dostum tek çözümün bu çünkü kimse seni sevmiyor dünya çok boktan bir yer'' mesajını vermekten vazgeçin. edebiyatın yüz karaları.
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.