Bir şeylerin sebebini bilebilenlere ne mutlu.
Psikolojik-gerilim tarzında okuduğum ilk eser ve ön yargılarımı kırdı diyebilirim. Olay örgüsü, hikayeleştirmesi ve aynı anda bir kaç konuyu birlikte götürmesi Beyazıt Akman' a benziyor. Gözlerinizde canlanıyor okurken, akıcı bir dille yazılmış, en baştan itibaren sizi içine alıyor ve heyecanı düşürmüyor.
Bir psikiyatri kliniğinde çalışan yazar gerçek vakalardan esinlenerek elinizden düşürmek istemeyeceğiniz bir roman yazmış.
Kendimize bile açık etmekten cekindigimiz korkularimiz, bilinç altimizdakiler.. Jan Forstner'ın küçük yaşta kaybettiği kardeşi, babasi, annesi ve tanık olduğu bir çok ölüm. Sürpriz son. Tavsiye ederim.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.