"O dünyada bir garib, bir yolcu gibi oldu."
Bazen müjdeyi hissedersiniz, güzel bir haberi beklersiniz. Olmalıdır artık, sırası gelmiştir.
Osmancık bir müjdedir. Gelmesi dörtgözle beklenilen bir zamanın müjdesi. Bahara yakın bağdem ağacı gibi. Çiçekleri soğuktan kavrulsa da baharın geleceği kesindir. Yaz artık çok yakın olsa gerektir.
Engeldir kendine Osmancık, Ede Balı büyüğü bu engeli ortadan kaldırır. Ne isimler ne yiğitler yardımcıdır, yoldaştır O'na. O böyle Osman Beğ, dahi Gazi Beğ ve Osman Gazi Han olur.
Adalet, cesaret, güç ve güven tarihin her döneminde ihtiyaç olmuşsa ve zor bulunmuşsa, Osman Bey bu zoru dahi başarmış. Gittiği yerlere kendi için değil Hak için, adalet için, ezmek için değil, inşaa etmek için, kalp kırmak için değil gönüllere girmek için çalışmış. Sonrasında yüzyıllar sürecek ve şimdilerde başı boş olan ümmetin müdâfaası için vesile olmuş.
Davaya adanmış bu ömürler çevrelerini ihya etmişler, nefes aldırmışlar. Gayrimüslim halkın bile sonrasında özlemle tekrardan beklediği insanlar olmuşlar.
Daha önce tv dizisine de uyarlanmış olan kitabı okumaya başlayınca hikâyeyi bilmeme rağmen hiç sıkılmadan sayfalar arasında kaybolup gittim. Konuşmalardaki yalın, kısa, öz ve manidar anlatım çok güzel. Çatışma, cenk anlarında sayfaları çevirmeye yetişemedim.Sonunda da keşke devamı olsa Orhan Bey Gazi Bursa'dan devam etse diye hayıflandım.
Osman Beyin öldükten sonraki mal varlığı kitabın son sayfasında yazılırken, O'nun maddi değil gerçek kazananlardan olduğuna şahit oldum.
Nerede şimdinin yiğitleri? Nerede ekmek hakkı, tuz hakkı, sohbet hakkı için kaleler savunanlar? Nerede Hak'kı Hak için bilenler? Özlemekten başka çaremiz yok mu?Çıkmaz mı aramızdan bu insanlar? Bu sorulara okuyunca siz de hak vereceksiniz.
Ne diyelim atalarımızın ruhları şad mekânları cennet olsun vesselâm...
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.