Türk edebiyatındaki en sevdiğim yazar olan Oğuz Atay’ın tehlikeli oyunlar romanını da okudum. Kitabı okurken ister istemez Tutunamayanlarla kıyasladığımı fark ettim. İkisinin de benzerliklerini ve farklılıklarını anlamaya çalıştım. Her ne kadar Tutunamayanlar kadar çok bilinmese de ondan aşağı kalır yanı yok. Hatta bana göre yer yer daha iyi olduğu yerler de vardır. Oğuz Atay, Hikmet Benol üzerinden aydın kesimin yalnızlığını arada kalmışlığını, parçalanmış ruhunu anlatır. Bu eksikliği ya da hissettiği duygu karmaşasını bir oyun gibi görmektedir. Romandaki isim seçimleri de hayli dikkat çekici. Sevgilisi Bilge felsefe okumuştur ama onu bilgisiz görmektedir. Karışı sevgide ise sevgiyi ararken sevgisiz kalışını anlatır. En sonunda ise kendine yenik düşerek hayatına son vermesini anlatıyor. Hikmetin albayla olan sohbetini çok beğendiğimi söylemeden edemeyeceğim. Oğuz Atay’ın müthiş ironi dili ve kendini de işin içine katarak alaya alması diğer dikkate değer bir noktadır. Oğuz Atay demişken de şuna değinmeden geçemeyeceğim. Atay Türk edebiyatının yüz akıdır. Onun dilini mantığını kavrayamamış kendine yazar diyen gerizekalı beyinler Oğuz Atay sizin albayım edebiyatınızı aşar. Onu ezik kitaplarıyla kullananlara prim vermeyin. Bırakın ezik kalmaya devam etsinler..
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.