Sarikamis’ta sehit dusen kardesinin yerini almak uzere cepheye hareket eder ve trenle Ulukisla’ya ulasip, oradan da Kayseri’ye yaya olarak gecmesi gerekmektedir.İki zabittirler.Yanlarindaki malzemeleri tasiyacak vasita olmadigi icin bir koylunun esegine el koyarlar.Tum malvarlığı sadece o esek olan ve kaybetmek istemeyen koylu, o bir haftalik yolu onlarla birlikte yurur. İste orada, o bozkirda S.S. Aydemir “yok”un tasvir ve tanimini yapar. “Yok”mus kardeşim yok!!!! “Yok” nedir dediklerinde, kitabin bu bölümünü okumalarini salik veririm. “Yok”u cigerlerine kadar isleten bir tanimlamadir o.