yağmur ablasının yadigarını/ emanetini biricik kızı ilan etmiş ve sadece onun ve kardeşlerinin mutluluğu, onların güvenlikleri için yaşamaktadır. Emanetlerini koruma pahasına cok işkence çekmiş ama her defasında kacmayi başarmış. Yine kaçtıkları birgün #Bulut efendiye sığındı Yağmur. Yağmur yağdıkça #Toprak #Çiçek açtı.. Dağ başında yalnız, herkesten ve herşeyden uzak hayat süren #BulutToprak kendilerine yağmurlu bir gecede sığınan Yağmur ve yandaşlarını kapı dışarıda etse #Yağmur herzaman ki gibi cesur ve dik durarak adamı ikna eder. Çünkü mecburdur kaçtığı kocası peşindedir. Onlari sadece Bulut kurtara bilir.
Gel zaman git zaman Bulut onlarin evdeki varliklarina alışır bir yuvanin sıcaklığını onlarla tadar ve özlemini fark eder.. Yağmur ile bir yuvanin sıcaklığını hayal eder ve neden olmasın der. Yağmur eski kocasından boşanana kadar ve kendi nikahlari kiyilana kadar Yağmur a dokunmaz!! '* burada deyinmek istediğim bir konu var. Maalesef günümüz yazarları kitapları satilsın vs diye çoğu dini vazifelerimizi yok sayarak romanlara hayati işliyorlar. Ama yazarımız kitapta çokca belli etmiş bu beni açıkcası çok sevindirdi. Günümüz insanları/gençleri çoğu internet, yarısı kitaplarla vakit geciriyo. Ve yeni nesil aşkı sevgiyi tende, dokunarak bulacağını düşünüyor. Bir kereden birsey olmaz, yok sarıldık, yok öpüştük eee sonrasi geliyor zaten bataklık! Rabbim razı mı?? Düşünemiyoruz, düşünsekde umursamiyoruz.
Ve yazarin diğer sevdiğim özelliği yazdığı tüm romanlarında bunu fark ettim mutlaka araştırma yaparak yaziyor. Bir hastalik olsun, tedavi olsun ne olursa asla baştan savma yazmiyor o duygularin hepsini okuruna hissettiriyo ve bu insani mutlu ediyo. Her kitapta yeni şeyler öğreniyorsunuz bilgi hazinen gelişiyor teşekkürler yazarım sen hep yaz inşallah
Sırlar, acılar ikiside birbirlerine merhem olmaya çalışırlar. Asıl Yağmur'un sakladığı ve her an aklinda olup onu yiyip bitiren sır açıklığa kavuştuğunda neler hissettim.. Tam bitti öğrendi artik derken bir anda olan kaza duygusal moddayim hep ağlak okudum sonlarını.
Ve yazarımız sonunu çok güzel bir şekilde bitirmiş. Bir ara allak bullak oldum okuduklarını inanamadım tekrar tekrar okudum. Sonunda sevinçten ağladım
Çünkü normal hayatta varmışlar gibi onlarla yaşayarak okudum. Çok etkilendim Harikasiniz Yazarım