Sabahattin Ali'nin iki kitabını okudum ikisi de hüzünlü bitti. Kitap başlı başına dramdı aslında. Çevremizdeki insanların neler yaşadığını, nelere katlandıklarını, ne acılar çektiklerini dışarıdan bakarak göremeyiz. Hatta dışarıdan bakarak bir insanı hiç bir şekilde tanıyamayız, kendisi bize içini açmak istemediği sürece. Kitap bitince o Raif'i bulup yakasından tutarak 'Ah Raif ah' diyerek sarsmak istedim.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.