·80 syf.··Beğendi
···Okunma: 02 Kasım 2018 16:51 Stefan Zweig bir efsane. Üstad yine döktürmüş. Kısa, akıcı ama bir o kadarda derin bir hikaye. İnsan doğasının tekdüze yaşamda kırılma noktasına nasıl geldiğini ve yıkıma nasıl kolaylıkla kendini kaptırdığını gösteriyor. Hayatın eğlencesi de bu kırılma noktaları ve ne yazık ki çoğunun sonu yıkım. Tekdüzelikten sıkılan, yaşamın monotonluğunda serseri gibi dolaşırken, sahip olduğu her şeyi bir kenara iterek insanın kendisini nasıl böyle bir boşluğa bıraktığını anlamaya çalışıyorum. Her şeye sahip olmak yetmiyor bunu anlıyorum. Karakterler zengin, burjuva ve aslında eğleniyor görünüyorlar ama işte bir nokta da anlamsız sandığımız bir kopuş. Defalarca okunası bir hikaye.