Stefan Zweig kitapları insan hayatında bir kere dahi olsa okunmalı diye düşünüyorum.
Paula ile evli olan ressam Ferdinand ülkesindeki savaş nedeniyle Zürih'e kaçarlar ve yaşamlarına orada devam ederler. Fakat, Ferdinand aşkı ve vatanı arasında sıkışıp kalmıştır. İçindeki mecburiyet onu yiyip bitirmektedir ama iç sesine de birilerinin sen haklısın serzenişlerini duyurmak istemektedir. Vatanından gelen celp kağıdı ve çok sevdiği karısı Paula. Başka bir ülkede yaşamında, vatanına dönüp savaşmanında onun için bir özgürlük demek olmadığı ve kalbindeki o mecburiyet duyguları ile seçmek zorunda bırakıldığı iki seçenek arasındaki ruh bunalımında yaşadıklarını okurken kendinden bir parça da buluyor insan. Acaba hangisini seçecek tedirginliği ile kitap bir çırpıda bitiveriyor. Yolun sonuna geldiğinde ise tren istasyonunda iki seçenek ile baş başa kalıp kendi iç savaşını verirken orada gördükleri ile kararını veriyor.
En büyük savaş olan kendi içindeki savaşı sonlandırıyor.
Dipnot:hepimizin mecburiyetleri, iç savaşları, bizi haklı çıkarsın diye haykırdığımız iç seslerimiz vardır ama önemli olan bizim yüreğimizin özgürlüğüdür. Birşeyleri yapmak zorunda değiliz. O mecburiyetleri kendimiz ortaya çıkarıp yapmak zorunda hissediyoruz sadece. Nasıl mutluysak öyle yaşayalım. Birileri bize birşeyler dayatmasın.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.