2003 yılı olması lazım kitabı okuduğum yıl. Liseye yeni baslayacağım yıl. Kitaptan psikolojisi bozulan kuzenim (benden 3 yas büyüķ) hüngür hüngür 1 hafta boyunca yaz tatilinde ağladı. Nevrotik hallerde ortada dolandı. Benim ' ne oldu?' diye baskıcı tutumuma dayanamayıp "kitaba ağlıyorum" dedi. Bana çok saçma gelmişti. Bir kitaba bu kadar çok ağlanabilibeceğine inanamamıştım. Ben ısrar ettikçe binbir "Yemin billah kitaptan" sözlerinden sonra 'kitabı okusam ne kaybederim ki, nasılsa gerçeği bu kadar ısrara rağmen söylemediyse asla söylemez' diye düşünüp bu kitabı okumaya başladım. Okudukça hayretler içinde kaldım. Toz pembe dünyam bir anda karardı. Anamın-babamın kurduğu güllük gülistanlık cıvıl cıvıl hayatım bana zehir oldu. Etrafımdaki tüm erkekler "babam dahil" canavar gibi görünmeye başladı. Kendi rengarenk hayatım, benden kilometrelerce uzaktaki bir kadının 30 yıl önce yaşamış olduğu olaylarla, simsiyah oldu. Neyseki dünyalar tatlısı, biricik annem yetişti simsiyah tozutan dünyama. Herşeyi açıkça paylaştığım anneciğimle döndürdüm bir bir renkleri dünyama. Size demem şudur ki; kötü kitap yoktur, tamam. Her kitaptan öğrebilecek çok şey vardır, tamam; ama bana göre her kitabı okumanında bir yaşı olmalıdır. Anne-babalar lütfen çocuklarınızın neler okuduğuna dikkat edin. Kişiliğini oluşturmamış bireyler her konuda yoğrulmaya çok müsaittir. Özellikle sosyal medya ve kontrolsüz internet yavrunuzun hayatındaki renkleri soldurmasına izin vermeyin. Denetimi elden bırakmayın lütfen.
·
99 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.