Bedia Ceylan Güzelce - Soyka
•
#alıntı
“Soyka, biri öldüğünde ondan kalan eşyalara denir. Can bedeni terk ettiğinde tükürüğü,
dişleri, tırnakları, saçları, elleri ayakları, boynu göbek deliği gibi eşyaları da ölür insanların. Bu benim hikayem, bir ölüden geriye kaldım. Ve hikayem hiçbir romanın ilk cümlesi olmaya hazır değil. “
•
“Bazı anneler piyano çalar, Yıldız kilim dokurdu. Bazı anneler ipek gecelik giyer, Yıldız şalvarla uyurdu. Makyaj yapmaz, yalnızca kendisi yeşil ama sürünce rengi pembeleşen bir ruj sürerdi. Saçlarını tarar, sık sık ellerini yıkar, ata iyi binerdi. “
•
️
Siz bir insana yetişkin olduğunda ne kadar farklı şey öğretmeye, var olanı düzeltmeye ya da o insanı değiştirmeye çalışırsanız çalışısın. Hepsi boşuna tüketilen zamandır. Bir insan çocukluğunda neyi nasıl gördüyse kafasında öyle yer eder. Psikolojisinin nasıl şekilleneceği de en çok bu dönemde yaşadıklarına bağlıdır. Tıpkı Zeynel ( Soyka ) gibi. Küçükken ona nasıl öğretildiyse öyle yaşayıp gitti. Hepte kötü öğretildi, ezildi, yok sayıldı.. Güzelliği bile çirkinliğe empoze edildi. Misal adını Soyka olarak telaffuz ettiler sürekli. Oda bir Soyka olarak büyüdü. Yani istenilmeyen, sevilmeyen bir eşya gibi.. Oysaki onun adı dedesinden gelen Zeynel’di. Anlamı güzel bir süs eşyasıydı. Onu değersiz, istenmeyen bir eşya sıfatına koydular ömürleri boyunca. O ise bunu o kadar kanıksadı ki hayatı boyunca bu şekilde yaşadı. Şimdi bu kadın neyi, nasıl yapsa onu büyütenlerin yansıması olmayacak mıydı bu yaptıkları..? Onun ne suçu vardı ?
•
Farklı büyütülen bir kadının hayatı, işlenen bir cinayetin ardından yine farklı bir sorgu yöntemiyle gün yüzüne çıkıyor. Kitap bu hayatı anlatıyor. Zevk alarak merakla okuduğum ve çok beğendiğim bir kitaptı, okumalısınız. Keyifli okumalar ️
·
116 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.