Victor Hugo - Bir İdam Mahkumunun Son GünüEdebiyat
*Yazar betimlemeyi somut ama hayatta karşımıza pek çıkmayan imgeleri canlandırarak yapabiliyor.
*Yazar, kişilerin bir olaya, meslekleri ve tavırları bakımından nasıl ve ne açıdan yaklaştığını çok güzel tasvir etmiş
*İdam edilen o kadar masum ve idam cezası o kadar ustaca istenilen aktarım biçiminde yazılmış ki, okuyucu bence idam edilen mahkumun ne suç işlediğini bile düşünmüyor. Düşünse bile bu yazarın istediği zamana denk geliyor.
*Yazarın kitabı birinci şahısla anlatması, kendi düşüncesini onaylayıp sonra hayır diyerek o düşünceyi yermesi anlatım açısından bir hayli etkili oluyor.
*Yazar kişinin alışmışlıklarının başkası için hayati önem ifade etmesini çok iyi anlatmış. Ve olgun olan birinin o alışmışlığın dışında diğer kişinin gözünde büyük bir önem atfettiğini anlayıp ona göre davranması da bu alışmışlığın dışına çıkarak ters bir anlatım oluşturmuş.
*Yazar ana konuyu anlatırken toplumda varolagelen bazı etik olmayan davranışları okurun zihninin bir kenarına çok ustaca iliştiriyor.
*Yazar, her karakteri kendi düşünüş, duygusallık ve tavrına göre konuşturmuş ve davrandırtmış
*Yazar bir ifadeyi yazım olarak abarttığında neden böyle yapmış diyorsunuz fakat o ifadenin iyi harmanlandığı bir cümle veya cümleler dizisi abartılan ifadeyi yıldızlaştırıyor.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.