Gürbüz Deniz in kaleminden AHMET ARİF
Hasretinden prangalar eskittim
Çok gerilere gittim 14- 15 yaşıma istanbul'un, varoşlarından alibeyköye.. yeterince soğuk, gecekondular arasında okuduğum günleri yad ettim.Yeni yeni okuyordum ,ideolojik donanım almaya çalışıyordum.çok beğendiğim sınıf arkadaşım ki kendisi ,okulun sorumlu solcu kızlarındandı.şiir oku ki yüreğinin ışıltısı,sönmesin diyerek bana Ahmet arifin hasretinden prangaları vermişti.1993 yılından beri şiir de dahil olmak üzere okurum.ama bu kitabın bana kazanımı sadece kelime dağarcığımı genişletmek olmadı..o kadar insani,sevdalı ve kavgaya dair duygular körükledi ki devrimci romantizim den sayesinde kopamıyorum..
"seni, anlatabilmek seni. iyi çocuklara, kahramanlara. seni, anlatabilmek seni, namussuza, haldan bilmez, kahpe yalana. ard - arda kaç zemheri, kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu. dışarda gürül gürül akan bir dünya... bir ben uyumadım, kaç leylim bahar, hasretinden prangalar eskittim. saçlarina kan gülleri takayım bir o yana, bir bu yana... seni bağırabilsem seni, dipsiz kuyulara, akan yıldıza, bir kibrit çöpüne varana, okyanusun en ıssız dalgasına düşmüş bir kibrit çöpüne. yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin, yitirmiş öpücükleri, payı yok, apansiz inen akşamdan. bir kadeh, bir cigara, dalıp gidene, seni, anlatabilsem seni... yokluğun, cehennemin öbür adıdır üşüyorum, kapama gözlerini..."
Bu mısraları okuyup ta etkilenmeyen varmıdır acaba?
Ahmet arifi ne zaman okusam yüreğim kanar,acıyı,isyanı ruhumun en derinliklerinde hissederim.nasıl olmasın misal:
“Evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu.
Hani kurşun sıksan geçmez geceden,
Anlatamam, nasıl ıssız, karanlık…
Ve zehir - zıkkım cıgaram.
Gene bir cehennem var yastığımda
Gel artık…”
Yazımız onun şiirlerinden kesitlerle devam edecek..ustayı yad etmek ,şiirlerinden feyz almak ve belki kıyıda köşede hiç Ahmet arif okumamış kimse kaldıysa onları bulmak adına bu çizgide devam edecek.
İşte sanki dağ yeli
Ve işte sanki meltem
Kimse toz konduramaz
Kesip attığımız tırnağa bile
Ahmed Arif'in "Vurun ulan vurun / Ben kolay ölmem" dizeleri 68'li devrimcilerin dillerinden düşmemiştir.
78,88,98 kuşakları da Ahmet arif ile sevdasını,kavgasını anlattı.gelecek kuşaklar da eminim ki tek kitaplık şair mi olur diyenlere inat arifin dizelerinde umudu arayacaklardır.
21 Nisan 1927'de Diyarbakır'da doğan Ahmed Arif 2 Haziran 1991 tarihinde Ankara'da ölmüştür. Asıl adı Ahmed Önal' dır. Babası Kerkük'lü Türkmen, annesi Kürt kökenlidir. Diyarbakır Lisesi'nden mezun olunca Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümü’nde okudu. Üniversite eğitimi sırasında iki kere TCK 141'ye muhalefetten tutuklandı. 1940-1955 yılları arasında değişik dergilerde yayınladığı şiirlerinde kullandığı kendine has lirizmi ve hayal gücüyle Türk edebiyatındaki yerini aldı. Şiirlerini Türkçe yazmıştır ama sonradan Kurmançi ve Zazacaya çevrilmiştir. Şiirlerinin toplandığı tek kitabı 1968'de yayınlandı. Türkiye'de en çok basılan kitaplar listesindedir.
Ahmet Oktay'ın Karanfil ve Pranga (Istanbul: Metis Yayınları, 1990) adlı çalışması Ahmed Arif şiiri üzerine yapılmış en detaylı çalışma olarak kabul edilir.
bu kitap arkadaşa, sevgiliye, eşe dosta alınacak en güze hediyedir. şiir sevmeyeni şiir ile tanıştırır seveni ise mest eder değerinizi arttırır. Ahmed Arif’in yüreği, sesi, iç dünyası, haykırışları, serzenişleri, davaları ve daha birçok parçası bu usta işi yapıtta toplanmış. Sokaktaki dili şiirlerine yansıtıyor.Halk ağzını şiirlerine ustalıkla işliyor.
“Yangınlar,
Kahpe fakları,
Korku çığları
Ve irin selleri, aç yırtıcılar,
Suyu zehir bıçaklar ortasındasın.
Bir cana, bir başa kalmışsın vay vay!
Pusatsız, duldasız, üryan
Bir cana bir de başa
Seher vakti leylim - leylim
Cellat nişangahlar aynasındasın.
Oy sevmişem ben seni....”
Kavuşamayan aşıkların gözdesi
Devrimcilerin her daim baş ucu şairi
Anadolu halkının kadim dostu
Diyarbakırın Ahmet abisi
İyi ki yaşamış ve bize şiirler bırakmışsın…
Açardın,
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...
Gitmek,
Gözlerinde gitmek sürgüne.
Yatmak,
Gözlerinde yatmak zindanı
Gözlerin hani?
"To be or not to be" değil.
"Cogito ergo sum" hiç değil...
Asıl iş, anlamak kaçınılmaz'ı,
Durdurulmaz çığı
Sonsuz akımı.
İçmek,
Gözlerinde içmek ayışığını.
Varmak,
Gözlerinde varmak can tılsımına.
Gözlerin hani?
Canımın gizlisinde bir can idin ki
Kan değil sevdamız akardı geceye,
Sıktıkça cellad,
Kemendi...
Duymak,
Gözlerinde duymak üç - ağaçları
Susmak,
Gözlerinde susmak,
Ustura gibi...
Gözlerin hani?
·
93 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.