Cemile kitabını okumak istediğimi söylediğimde çoğu okur arkadaşlarımdan çok olumlu yorumlar almıştım. Öyle ki iş çıkışı koşarak kitapçıya girip kitabı satın alıp başladım.
En fazla 2 saatte bitecek kıvamda ve kısalıkta bir kitap olmasına rağmen ben 1.5 gün de bitirdim. Bu da benim bir kitapla bağımı kolay kopararamamdan kaynaklı bir durumdu. Bu süreç boyunca Cemile yi Seyiti Danyar ı Sadık ı uzun uzun düşündüm ve herkesin "çok güzel bir aşk hikayesi" diye tanımladığı kitapta ben yasak aşka çarptım kaldım. Olaya aşk olarak bakınca belki çok ihtişamlı gelebilir ama ben yasak aşk kısmına takıldığım için bu ihtişamı malasef hissedemedim. Aynı duygu ve yorumu Turgut Özakman ın Romantika'sında da yaşadım. Bilmiyorum belki benim aşk ve sevgi anlayışımdan dolayı bu tarz kitaplar bende çok yankı uyandırmıyor. Bana göre bir başkasına yapılan ihanetle kazanılan aşkın kıymeti yok. Özellikle şu anda sevgilimin askerde olduğunu düşününce kitap beni daha da irite etti açıkcası. Sevse de sevmese de ilgisi olsa da olmasa da askerde olan vatan borcunu ödemeye giden kimse aldatılmayı ya da terk edilmeyi haketmiyor. Vicdansızlık ve bencillik olarak nitelendiriyorum ben bu durumu.
.
Neyse sözün özü kalemiyle ilk kez tanıştığım Cengiz Aytmatov un anlatım ve betimleme tarzına hayran kaldım. Ama konu itibariyle kitap beni pek sarmadı. Ayrıca başlarda çok detaylı kişi tahlilleri yapmasına karşın olayların gelişme ve sonuç kısmı hızlı ve üstünkörü geçilmiş. Gelişme bölümü biraz daha detaylı tutulsaydı bazı duygular daha iyi hissedilebilirdi diye düşünüyorum.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.