Kitabın başlarında aşırı fazla sıkıldığım gerçeğini saklayamam hatta ve hatta bu kitap bence abartıldığı kadar iyi değil falan dedim ama okudukça farkettim ki kitap beni aşırı derecede kendine bağladı ve bir türlü elimden bırakamadım ve geçmişe bakınca çok az kitabın bana bunu yaptığını gördüm ve gerçekten iyiymiş diyebildim.Kitap gelecekte insanların mutluluk uğruna düşünmeyi,acı çekmeyi unutan ve bunları yapanlara ise cezalar verilen bir toplumda geçiyor.Eh tabi düşünmenin ve acının olduğu yerlerde kısıtlı olduğundan ve bunların başını çeken nesnelerin kitaplar olduğundan dolayı kitapların hepsini yakmaya başlıyor ve bu yakma görevinide,eskiden görevi ateşleri söndürmek olan itfayecilere veriyorlar.Kitapta bu itfayecilerden birinin (guy montag) neden bunu yaptıklarını sorgulamasını ve bunun onun başına açtığı dertler anlatılıyor.