Hayatta önümüz de olana ve gerçekten önümüz de olmaktan başka anlamı olmayana, anlam katmaya gerek var mıdır? Bir şeyi sadece o an da yapmak istemek, yapmak için yapmak mümkün olamaz mı, altında bir neden olmak zorunda mıdır? Ağlamak, yas tutmak içimizi mi yansıtır? Belki…
Bay Meursault, sosyal olmayan, sosyal olmak istemeyen bir adam. Hayata karşı umursamazlığı ve olaylar bakış açısı, tepkisi hepsi maddesel ve yüzeysel. Alt metin yok, duygusal anlam yok. Cezayir’de yaşayan Fransız asıllı karakterin hikayesi Huzur Evinden annesinin ölüm haberini alması ile başlıyor.
Peki “Yabancı” hangimizdik? Mösyö Meursault, Arap, Hasta Köpek, Ölen Anne, Marie? Bence “Yabancı” biziz, toplumun bize dayattığı, anlam katmak zorunda olduğumuz ve hassas olmamız gerektiği düşünülen ahlaki değerlere uymak zorundayız. Kendi içimiz de aslında orada olanın orada olmaktan başka anlamı olmadığını kabul etmek yerine kendimize yabancılaşıp toplumun ahlak kitlesinin ve zihninin içine yuvarlanıp oradakine duygusal ve ahlaki eklentiler ekliyoruz.
Ölüm sadece ölümdür. İster idam belki trafik kazasında belki de intihar, olay ölümün zamanı ve şekli değildir. Ölecek olmaktır. Bitecek yok olacak olmak. Meursault idam edilmekten korkmadı, pişman da olmadı, belki kafasını yorup kendini sıksa yaşama “ihtimalinin” olduğu 20 yılın kaybı için üzülebilirdi. Ama o son gecesinde hücresinin gökyüzüne açık tavanından renk değişimlerini, yıldızları ve şafağı izledi…
Yazının devamı için : ozanlarinoykuleri.com/yabanci-kitap-i...
··
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.