Beş yüz sayfalık bi kitabı üç güne bitirdiyimi söylesem her halde ne kadar müptelası olduğumu anlata bilirim.
Bu kitabı okurken resmen dengesiz oldum bi saat nefesim tıkanırcasına gülerken sonraki bi saati yine nefesim kesilircesine ağlayarak geçiriyorum.
Çalıkuşunda tam olarak kendimi görüyorum acılarını kalbimde hissediyorum
Yalnız sonunu bir az daha uzatsaydı keşke kalbim yeterince ihtizaza gelmedi sanki o kadar acıdan sonra bu kadarcık mutluluk tatmin etmemiş olacak.
Kamrana da hiç hak veremedim zaten, Hayretrin doktorun dediyi gibi "Sizin gibi toy, kalpsiz adamların nesini severler,
bilmem ki?..."
Yazar hakkımda anlamadığım bi tanecik şey var erkek bir yazar bir kadının ıstıraplarını nasıl bu kadar dakik tasvir eder aklım katiyyen almıyor.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.